شنبه ۲۷ مرداد ۰۹:۳۰ (سماک اعزل ۱.۸ درجه شمال ماه)

شنبه ۲۷ مرداد ۱۹:۳۰(عطارد۴ درجه ی شمال زحل)

یکشنبه ۲۸ مرداد ۰۷:۳۰(ماه در اوج)

یکشنبه ۲۸ مرداد ۱۷:۳۰(عطارد ۱.۲ درجه شمال قلب الاسد)

سه شنبه ۳۰ مرداد ۰۴:۳۰(تربیع اول)

چهار شنبه ۳۱ مرداد ۰۴:۳۰(زحل در مقارنه)

چهار شنبه ۳۱ مرداد۰۵:۳۰(قلب العقرب ۷ درجه ی شمال ماه (اختفا))

چهارشنبه۳۱ مرداد ۰۶:۳۰(مشتری ۵.۷ درجه شمال ماه)

گرفتگی های شهریورماه انتظار جویندگان سایه خورشید و ماه را می کشد

برای علاقمندان ایرانی، امسال از نظر گرفتگی های ماه و خورشید، سال چندان خوبی به شمار نمی آید. به غیر از خسوف کلی 2 اسفندماه (که مراحل پایانی گرفت کلی و جزئی آن در هیچ نقطه ای از ایران قابل رویت نیست)  هیچ یک از گرفتگی های دیگر در ایران قابل مشاهده نخواهد بود. اما برای جویندگانی که به دنبال سایه خورشید از این سرزمین به آن سرزمین مسافرت می کنند، شهریورماه یکی از بهترین ماه های سال است. در این ماه یک خسوف کلی و یک کسوف جزئی انتظار علاقمندان را می کشد. سال 1386 میزبان دو خسوف کلی، یک کسوف حلقوی و یک کسوف جزئی خواهد بود. در ادامه به شرح مختصر هر یک از این گرفت ها می پردازیم.                                                                                                

خورشید گرفتگی جزئی : سه شنبه 20 شهریورماه و غیرقابل رویت در ایران. این گرفتگی در بخشی از آمریکای جنوبی (شامل کشورهای پاراگوئه، بولیوی، اروگوئه و شیلی) و بخشی از جنوبگان قابل رویت می باشد.

پدیده های شهریو ر را هم در ادامه ی مطلب ببینین

تا آغاز قرن شانزدهم، ستارگان نیمه شمالی کره آسمان به خوبی ترسیم شده بودند. ولی در عوض آسمانهای جنوبی شناسایی نشده بودند. دریانوردان در سفرهایشان ستارگانی را که می دیدند ثبت می نمودند و این ستارگان به کرات سماوی، نقشه های ستارگان و فهرستها افزوده می شدند. ادموند هالی، ستاره شناس انگلیسی(1742-1656) برای مشاهده ستارگان، همانند بسیاری از افراد دیگر، به جنوب سفر کرد. به تدریج ستارگان جنوبی در صور فلکی گنجانده شدند و اغلب نام ابزار هنری یا علمی نظیر تلسکوپ بر آنها نهاده شد

تا قرن شانزدهم، نقشه های ستارگان بادست ترسیم می شد و عمدتآ شامل تصاویر صور فلکی بود. تنها در قرن پانزدهم و بعد از اختراع چاپ نقشه های مسطح ستارگان متداول شد. اولین نقشه های چاپی ستارگان در سال 1515 در آلمان و بدست هنرمند آلمانی آلبرت دورر (1528-1471) تهیه شد.

همانند اکثر نقشه های ستارگان، آنها جفت و شامل نیمه هادی شمالی و جنوبی کره آسمان بودند. با گذشت زمان، ستارگان و صور بیشتری از نیمه جنوبی کره آسمان در نقشه ها گنجانده شد و ستارگان با دقت بیشتری ترسیم شدند. این امر حاصل بهبود شیوه های رصد بود